HAYAL/ŞİİR

her gece yeniden başlarım
ömrümün hayal şiirine

tenimde yağmurun sesi
derin nehirler geçer dilimden

devrilir ölümün kum saati
yalın sözler dolanır kanımda

bir avuç söz ve kor düşer
payıma o eski simyacıdan

uzak bir yalnızlık ülkesidir
şiir yarası bırakır göğsümde

sözü suyla çeviren çömlekçi
kimliğine bürünerek gelir

cam/altı sözler kalır bana
hayal şiirimin ilk dizesinden

*
çekirge'de acem gülüdür
bir sokak adıdır bursa'da

denizlere yakışır uzanınca
soyununca uzun bir kumsala

belki de çok ağlatan yanıyla
büyük hüznüdür yüzyılın

su kıyısında yaz uykusudur
mavi ladin dalıdır kırılgan

kaf dağını aşamayan kutsal
ankanın göç yolu atlasıdır

büyük şiire giden yollarda
bulduğum hayal/şiirdir o

yarım kalmış şiirlerdedir
bekler durur ona dönmemi




hangi rüzgârı öpsem, sızar
kan gibi dudağımın ucundan

sesini dallara gizleyen
yalnızlık otunu serer avluma

yağmur altındadır, sokağımda
kalmış kırgın bir kedidir

çöllerini de uzatır önüme: kum
altından zehirli yılanlarını

tropikal bitkilerin özsuyunu
damlatır nehir yatağıma

örenler, yıkıntılar arasında
unutulan saf bir efsanedir

hazine bulunmuştur belli ki
kazı yerinde kalbimin izleri