KALİNO

suyun öte yakasından gelir,
daha da uzak, rodoplardan:
kalino ezgisi pomakların…
balkan kanı karıştırır
kanıma tutkulu gaydacılar.

zulya kamalova ulaştırır,
unutulmuş akrabaların sesini,
kostas sideridis’in uduna.
ürpertisi kalır yağmurun
dağ geçeneklerinde.

ayde mori oralara, ardalar’a
gidiyoruz ağıtlarımızla,
“kırmızı gül her dem olmaz”
yıldızlar altında çobanlar
merhem olsun yaralarımıza.

bir daha göremem diye ,
ağla sen dobrucalım ah ağla,
deli ormanlar hiç unutulmasın,
kederli gözlerinde bulutlar
başından sevdayı almasınlar:

kalinolar yaksın dudağını!

ahmet uysal