1
okunamayan harflerin
izini sürmekten,
yorgundu bedenim.
söylediler: “iki eski
harf sağaltabilir ancak,
onulmaz sanılan yarayı.
iki ağzınla öp,
iki kalbinle sev,
iki ömrün olsun!
iki yağmur
damlası halinde kal
yaşam yaprağında.
tılsımı budur
sürüklenmenin, büyülü
sözler nehrine.”
2
geri çevrilen harflerim ,
çekilen deniz olarak
döndüler kıyılarıma.
inciten itiraflarımdı,
dilime
dolanan çizgileri…
ertelenmiş dokunuşların
örtülü imgelerini
ekledim onlara.
onlar da öyle söylediler:
-okunamayan harflerdir
yalnızlığın ruhu.
ahmet uysal
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder