OMZUMDA KUĞULAR

- metin güven’i düşünerek-

unuttuğum hangi eylüldü,
omzunda kuğular ve gül,
dağ koruları, gökdere uğultusu.

kozahan avlusundan
ham ipeğiyle geçerdi her sabah,
boynunda sabahın tılsımı.

inebey’den eteğinde güzle
inerdi, onu öpmeyi düşündüğüm
ahşap aralığa.

yağmur kokusuna gizlerdim
yalnızlığımı, şiirini yazdığım
sisli sokaklarda

maksem’e doğru karanlıkta,
bıraktığı yerde beklerdi beni, çok eskiden
göğsüme dayadığı gökyüzü.

unuttuğum hangi eylüldü,
omzunda kuğular
yağmurlardan sonra upuzun.