SİVAS' DOĞRU
çatlayan kabuğunu
duyarsın ağaçta gövdenin.
öpersin otların buğusu
kalır dudağında.
büyülü sözcükler sokulur
koynuna geceleri.
düelloya hazırlanır seninle
gül ve karanfil.
ölüyorum desen de yaşamın
kemendi boynundadır.
bundandır savruluşun
gencecik, kuş yollarında.
akıp gitmesi bundandır
o dil nehrinin:
sivas’a doğru yeniden
temmuz yangınlarına…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder