körlükler

KÖRLÜKLER

ey şehr-i masalını
arayan körlükler ozanı,
kalbinin hazlarını da yitirdin işte
bu son hengamede

tökezlediğin katmandan
ayağa kalkamadın bir daha
savrulup gitti
aşk ve tapınma yetilerin

yüzün yok oldu artık
gözden kaçırdın yeryüzünü
dünya üzerine yıkıldı.

güz karelerin boş kaldı
gizil anlamları
silindi sözcüklerinin.

kök hücrelerin de
yetmeyecektir onarmaya
aşk meselleriyle
lâl olmuş dilini