hazar sözlüğü

 ATEH

rüzgârında ot biten

hazar’ın bir de ben girdim

kavimler kapısından.


başımı koydum hayallerle

‘gözyaşı yastığı’na

hazarlı bir kadının.


sözlüğün altın nüshasında

aradım ölümcül tümceyi:

‘kelam beden oldu’.


‘sıçrayıcı ateşe’

yakalandım ansızın

daha birinci sayfada.


yedi çeşit tuza banan,

parmaklarına dokundum sanki,

o güzel prenses Ateh’in.


tuz gibi

dağıtıyordu onun

hazar yüzünü yalnızlıklar.


bir aynada gördü Ateh,

göz kapaklarına yazılmış öldürücü

harfleri ve bu yüzden oldu ölümü.


(*) hazar sözlüğü, milarot paviç, agate yayıncılık, 2001.

ahmet uysal