2010/EYLÜL ÖRTÜSÜ
eylül deyişimde hep siz vardınız
güz bitkileri uzak yüzünüzdü
rüyalarımda ağlayışı bir çocuğun
sizin hayal halinizdi
günbatımı vakti ırmak demişsem
rüya ve zambaktı dilimin ucundaki
mavi otların arasında kuşkum yok
kırdığım hayıt dalıydı kalbiniz
durup dururken dağ eteğine
nereden indi bu eylül örtüsü
daha elini bile tutamadan tanrıçamızın
ne ayrılığı bitiştirmeden kırılan dalı öpüşlerle
ey ozan ölümü sil söylenceler günlüğünden,
ot kuş ve kum olduğunu anımsa
ara sıra ida patikalarında yapayalnız açan
kırmızı güllerini kanayan eylülün,
böyle yaz sonları onda gördüğün
kendi doğumunu, sonsuz ışığını yaşamın;
unutunutanımsaunut(ama)unutama
ahmet uysal/Eylül 2010
