ben sizde hiç kimseyim

ege köpüğüne karışan şiirler:


BEN SİZDE HİÇ KİMSEYİM

-sevdiğim şairler için-


bilmenizi isterdim doğrusu: ben sizde


çok eski hüzünleri özlemeyi öğrendim


dil içinde kaç dil olur, bilmezdim,


dilimin altındaki gizli dili öğrendim






güzel ayrılmayı, tutkulu kavuşmayı,


tanımsız pişmanlığı, şiirin balından ağılar,


ölümcül ağılardan iksir damıtmayı,


nice halleri öğrendim ben sizde






tutup bir dağın eteğini yeryüzüne


dağıtmayı, iki semender arasına uzanarak,


çakıllı ırmak yatağında böğürtlen dalına


sarılıp uyumayı ay altında, ölümü






gelincik toplamayı kırlardan, sevdiğimiz


kadınlar için, yüz kez yenilmiş, bin kez


yangınlara atılmış temmuz günü,


onlar için yanmayı öğrendim sizde






kendime katmayı rüyalarınızı,


mavilerden şiir korunakları yapmayı,


nasıl koruyacağımı ülkemin değerlerini,


tılsımlar yüklemeyi kızılcık dalına






bilmenizi isterdim, uzaklık meselini de,


denizin iki yakası neymiş, öğrendim


iki yakanın gizil anlamını ben sizde,


adınızın harfleri kayıp gittiğinde elimden.






sizde sonsuzluğa kalmayı, yok olmayı


sonsuza kadar çiçeklere bürünmeyi


ida’yı tanrı bilmeyi, yağmuru tanrıça,


büyüler yüklemeyi dağ yolunda rüzgâra






aşk denilen büyük tutkuya, yalınlığa


inanmayı yalnız kaldıkça, bedenim azaldıkça


sözgelimi ellerimi zambaklara yatırmayı,


güz hevenkleri örmeyi sözcüklerinizden






ah, ben sizde ne güzel unuturdum adımı,


kumsallarda mavi otlu bir çiçeğe dönüşmek


yeterdi bana, iki yağmur damlası gibi hafif


bir ıslaklık, ne güzel kuruturdum kendimi






bilmeseniz de olur, hiç kimsenin biriydim,


çok var ki hiç kimsenin biri oldum sizde!



ahmet uysal


25.02.2011/ida toprağı