ISSIZ TALİHİ ŞİİRİSTANIN
onlar sırça şiirdir,
dokunsanız dağılıverecektir
kırlarda gelinciklere
ülkemin ağrılı dili,
flu odalarda
gülistanlı füruğkızı
gizi bilinir mi
dağını delmeden ferhad’ın,
anlamaya yeter mi kehanet!
bulunur kuşkusuz zamanla,
sözün yüz katman altında
gizlenen o büyülü hazine
yanılırsınız belki anlamakta,
yanmadan hırkanızın
son düğmesi de
söylenceler toprağında,
sakınmasız savruluşların
yarına kalır rüzgârı
gördüm bekliyor orada,
uzak bir limanda umarsız,
yarı batık bir tekne gibi
ıssız talihi şiiristanın!
ahmet uysal/16.03.2011/ida
(Bu şiiri yazdım ya tanrıların bana yeniden el uzatacağına da inanmaya başladım. Sanki son yakarımı yapar gibi yazdım; belki de gerçekten son şiirimdir. Olsun! Ataç gibi söylersem: “Yaşadım bunca yıl yeter bana.” Karmaşık günlerin tortusu kolayca giderilemiyor. Umarım beni anlayan şair dostlarım olur. Her zamanki gibi söylersem: nice şiirlere, nice güzelliklere!)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder