hatalı gül

HATALI GÜL


biz bir meselden koptuk:


su yorgundu,

dil bungun,

üstü kirliydi gelinciklerin.


ay uykudaydı,

tahta atın kapısı aralıktı,

troya’da sınırını geçtik.


yazlar yine uzaktı,

kavı yırtıktı yılanın,

dikenli bir otla yattık.


biz hatalı bir güldük komşu,

şehr-i zaman içinde!


ahmetuysal/1.05.2011/bahçeşehir